Υπάρχουν πολλές ταινίες (κυρίως Ελληνικές) που μπορεί ο καθένας μας να τις έχει δει από δέκα και πλέον φορές. Κάθε φορά όμως που τις προβάλει η τηλεόραση κατά κάποιο τρόπο θα βρούμε κίνητρο κι ενδιαφέρον και θα κάτσουμε να τις παρακολουθήσουμε. Ας γνωρίζουμε το τέλος και τις ατάκες. Αυτές πάντα καταφέρνουν να μα προσφέρουν απόλαυση σαν να τις βλέπαμε για πρώτη φορά. Σαν ταινία λοιπόν παλιά είναι και τα μπασκετικά ντέρμπι του εξάστερου πρωταθλητή Ευρώπης με τον ΟΣΦΠ.
Ειλικρινά δεν θα πρέπει να υπήρχε άνθρωπος, που γνωρίζει έστω και τα στοιχειώδη από μπάσκετ και να διαθέτει αντικειμενική κρίση, που να κάθισε να δει το ντέρμπι της Κυριακής και να μην ήξερε τι τελικά θα συμβεί. Είναι συνήθεια πλέον να περιμένει από την ομάδα του Ομπράντοβιτς, έστω και ανέτοιμη, έστω και με προβληματική εμφάνιση απέναντι στην Μπάμπερκ μεσοβδόμαδα, να πιστοποιήσει την ανωτερότητα της τουλάχιστον κατά μια κλάση από τον ΟΣΦΠ. Νίκησε λοιπόν, σύμφωνα με τα αναμενόμενα, ο Παναθηναϊκός, ακόμη και αν το κοντέρ του στα λάθη σταμάτησε στα εικοσιδύο. Αριθμός που για οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα συνιστούσε στατιστικό ήττας. Άλλα όχι εδώ! Φυσικά και είναι κάτι που πρέπει να διορθωθεί αλλά αυτό καλύτερα να το κρίνουμε τον Φεβρουάριο όταν και κατά παράδοση η ομάδα θα μπαίνει στις διεκδικήσεις των τίτλων. Σε αυτή τη χρονική στιγμή το μπάσκετ που παίζει του αρκεί για να καθαρίζει άνετα την "μπουγάδα" στην Ελλάδα και να αποφεύγει τις κακοτοπιές στη Ευρώπη (όχι πάντα με επιτυχία είναι η αλήθεια). Αυτό που χρειάζεται λοιπόν είναι περισσότερος χρόνος στον Ζοτς να δέσει αυτό το σύνολο με τα νέα του δεδομένα και το αποτέλεσμα θα έρθει. Δεν νομίζω λοιπόν ότι χρειάζεται να αφιερώσει κανείς περισσότερο χρόνο σε ένα παιχνίδι που το αποτέλεσμά του ήταν γνωστό πριν καν ξεκινήσει. Το μόνο διαφορετικό και άξιο λόγου ήταν ότι επιτέλους πέρασε ένα ντέρμπι και δεν παραπονέθηκε ο ΟΣΦΠ για τη διαιτησία. Άντε καλή αρχή στα παιδιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου